چشمه علی نجات پیدا می کند؟
به گزارش مسکن گزین، رئیس اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی شهرستان ری از آغاز عملیات حفاری برای شناسایی منشا آب و بررسی وضعیت بستر آب چشمه علی با هدف یافتن دلایل تأثیرگذار بر خشک شدن این اثر تاریخی و عرضه راهکارهای احیا، اطلاع داد.
به گزارش مسکن گزین به نقل از ایسنا، محسن سعادتی در این زمینه اظهار داشت: در جهت شناسایی منشا آب و حوضه آبگیر بستر آب چشمه علی، عملیات حفاری محدوده این چشمه توسط شرکت مترو تهران و با دستور دادستانی شهرستان ری شروع شده است. این حفاری علاوه بر بررسی وضعیت بستر آب، با هدف شناسایی منشا آب و حوضه آبگیر و همینطور شناسایی دلایل تأثیرگذار بر خشک شدن چشمه و عرضه راهکارهای عملیاتی برای احیای آن صورت می گیرد.
او اضافه کرد: مبحث خشک شدن بستر آب چشمه علی شهر ری بعنوان یکی از مسایل مهم میراث فرهنگی این شهر همیشه تا دستیافتن به نتیجه مثبت در دستور پیگیری قرار دارد. پیگیری های لازم با همکاری دستگاه های مرتبط ادامه می یابد تا شرایط برای احیای این اثر باارزش تاریخی فراهم گردد.
«چشمه علی» که در دامنه کوه بی بی شهربانو در حاشیه «شهرری» قرار دارد، یکی از مهم ترین آثار طبیعی و تاریخی منطقه است که در طول هزاره ها نقش حیاتی در تأمین آب، زندگی و تشکیل سکونت های اولیه در این بخش از فلات مرکزی ایران بازی کرده است. قدمت سکونت و استفاده از این چشمه بر طبق مطالعات دیرینه شناسی به دوره های نوسنگی بازمی گردد و برخی پژوهشها عمر تمدن پیرامون آنرا بین ۷ تا ۱۰ هزار سال برآورد کرده اند، بطوریکه این مکان در طول تاریخ پذیرای جمعیت انسانی بوده و تاثیر مهمی در تشکیل اجتماعات گذشته داشته است.
طی دهه های گذشته جریان آب این چشمه که زمانی همیشه با آبدهی نسبی شناخته می شد، بطور محسوس کاهش پیدا کرد. اولین نشانه های افت قابل توجه در اوایل دهه ۱۳۹۰ پدیدار شد و در سال ۱۳۹۶ برای مدتی جریان آب بطور موقت قطع شد. هرچند بعد از آن تا حدودی برگشت آب مشاهده شد، اما از حدود سه سال گذشته بستر چشمه بطور کامل خشک و بی آب شده است که این وضعیت بعنوان یک بحران زیست محیطی و فرهنگی در بین کارشناسان و کنشگران میراث فرهنگی مطرح است.
کارشناسان دو عامل عمده را در خشک شدن کامل چشمه مؤثر دانسته اند: تغییر مسیر و انسداد مجاری طبیعی آب در اثر پروژه های عمرانی و حفاری های مترو و افت سطح آب های زیرزمینی به علت خشکسالی و بهره برداری بی رویه از منابع آبی. برخی تحلیل ها حفر تونل های خط ۶ متروی تهران و راه اندازی ایستگاهها را در پایین آوردن آبدهی این چشمه اثرگذار دانسته اند، هرچند برخی مقامات پروژه های عمرانی کاهش بارندگی را عامل اصلی معرفی کرده اند. در کنار این مباحث، مردم محلی و کنشگران میراث فرهنگی بارها نسبت به رها شدن بستر چشمه و تهدیداتی که توسعه شهری برای بقا و احیای آن ایجاد کرده، اخطار داده اند.
به اجمال، قدمت سکونت و استفاده از این چشمه بر طبق مطالعات باستان شناسی به دوره های نوسنگی بازمی گردد و برخی تحقیقات عمر تمدن پیرامون آن را بین ۷ تا ۱۰ هزار سال برآورد کرده اند، بطوریکه این مکان در طول تاریخ پذیرای جمعیت انسانی بوده و تاثیر مهمی در تشکیل اجتماعات گذشته داشته است. هرچند پس از آن تا حدودی بازگشت آب مشاهده شد، اما از حدود سه سال قبل بستر چشمه به طور کامل خشک و بی آب شده است که این وضعیت به عنوان یک بحران محیط زیست و فرهنگی در میان کارشناسان و کنشگران میراث فرهنگی مطرح است.
منبع: مسكن گزین
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
کامنتهای کاربران مسکن گزین در مورد این مطلب